UBL-SR-20: De begunstigde mag hooguit één identificatie hebben en moet verschillen van de leverancier

Wat de regel betekent

De identificatie van de begunstigde (BT-60) identificeert de partij die wordt betaald als dat niet de leverancier is. De regel telt de cbc:ID-elementen in de cac:PartyIdentification van de begunstigde en staat er hooguit één toe. ID's met schemeID SEPA tellen niet mee, ongeacht hoofd- en kleine letters, want die worden gebruikt voor het door de bank toegekende incassant-ID (BT-90) bij een incasso. De regel herhaalt ook de naamcontrole van UBL-SR-19: de naam van de begunstigde moet verschillen van de naam van de leverancier. De regel faalt ook als een van beide naamelementen ontbreekt of als de namen gelijk zijn.

Waarom het ertoe doet

Als je een begunstigde opneemt, staat EN 16931 hooguit één identificatie toe die niet als SEPA is gemarkeerd, en moeten de naamelementen van de begunstigde en de leverancier aanwezig zijn en verschillende namen bevatten.

Zo los je het op

Open in je factuursoftware de gegevens van de begunstigde (betalen aan) en houd hooguit één ID, bijvoorbeeld een bedrijfsnummer of een GLN. Ontvang je de betaling zelf, maak de gegevens van de begunstigde dan leeg, zodat er geen begunstigde in het bestand staat, want de naam van de begunstigde moet verschillen van die van de leverancier. Neem je een begunstigde op, controleer dan of de naamelementen van de begunstigde en de leverancier allebei aanwezig zijn. In de XML houd je hooguit één cbc:ID in cac:PayeeParty/cac:PartyIdentification, zonder de ID's met schemeID SEPA mee te tellen, ongeacht hoofd- en kleine letters.

De gepubliceerde tekst van de regel

Payee identifier shall occur maximum once, if the Payee is different from the Seller

Waar deze regel geldt